Os equipos do Concello...Resultados da Fin de Semana

4

BROLLÓN

1

CASTROVERDE

Brollón: Toni, Picos, Dani Ribera, Carlos, Diego, Diego Cid, Durán, Fran, Sarabia, Iván Cid y Hugo Sánchez. También jugaron Suso, Cordas, Dani Melo y Óscar Casanova.

Castroverde: Marcos, Quintás, Bruno, Pombo, Juan, Manu, Albino, Iago, Toño, Gelo, Richard. También jugaron Antonio, Cacho y Adrián.

Goles: 0-1: Ríchard. 1-1: Hugo Sánchez. 2-1: Durán. 3-1: Durán. 4-1: Iván Cid, de penalti.

Árbitro: Saúl López Parga (Monforte).

Incidencias: Partido celebrado no campo de Vos Medos, que rexistrou unha boa presenza de afeccionados.

O Brollón goleou ao Castroverde, aínda que foi o cadro visitante adiantouse no minuto 5. Os locais reaccionaron moi ben e obtiveron pronto a recompensa co empate e tres goles máis.

Dani Ribeira, Durán e Iván Cid (Brollón) e Ríchard, Toño e Marcos (Castroverde) foron os mellores.

________________________________________________

2

CASTROVERDE

4

JOGAFRÁN ORDES

Castroverde: Javier, Óscar, Solla, Lino, Paulo -quinteto inicial-, Kani, Manolo, Pablo, Pedro, Manel y Borja.

Jografán Ordes: Antonio, Jorge, Daniel, Manuel, Samuel -quinteto inicial-, Ángel, Iago, Andrés, Marcos y Rodrigo.

Goles: Andrés (2), Samuel e Solla (p.p) marcaron para o Ordes; e Paulo e Kani fixérono para o Castroverde.

Árbitros: Antonio Neto e Nonito Bermúdez (Delegación de Lugo).

Incidencias: Encontro disputado no Pavillón Municipal da Ferrería. 80 espectadores.

O Castroverde pagou o seu mal inicio de partido e sucumbiu ante o Ordes por 2-4.

Os primeiros minutos foron de clara cor visitante. O Ordes conseguiu unha cómoda renda (0-2) ante un Castroverde inoperante tanto en ataque como en defensa.

Co paso dos minutos, o cadro lucense mellorou a súa imaxe. Os lucenses empezaron a crear ocasións e recortaron as diferenzas ao bordo do descanso (1-2).

Nada máis comezar a segunda metade, o Castroverde igualaba a contenda (2-2). Tras o gol, os xogadores lucenses diluíronse e o Ordes aproveitou a circunstancia para pór terra polo medio (2-4).

 A falta de 7 minutos para a conclusión, o Castroverde buscou o empate co cinco para catro. O cadro lucense topouse cunha perfecta maraña defensiva e non foi capaz de perforar a meta de Antonio.

_________________________________________________

Para máis información:

 http://www.fscastroverde.galeon.com/

http://sdcastroverde.com/

Fin de Semana...

Durante a seguinte fin de semana, teremos os seguintes acontecementos:

- RALI DE MELIDE 2011 [16 e 17 de Setembro]:

Durante estes días, o noso piloto autóctono Francisco López Rivas, intentará quedar entre os mellores nesta nova edición, desexamos sorte para el. Vamos Francisco!

- PRESENTACIÓN DOS 2 EQUIPOS DO CASTROVERDE F.S. [16 de Setembro]:

O vindeiro Venres, a partir das 21:00h terá lugar no Pavillón "A Ferrería" de Castroverde, a presentación do equipo xuvenil e tamén do equipo senior, para finalizar cun partido fronte ao Jim Sport Melide.

- FESTAS EN ESPASANDE [16, 17 e 18 de Setembro]

- FESTAS EN MONTECUBEIRO [16 e 17 de Setembro]:

Durante os días 16 e 17 de Setembro, celébranse as festas na parroquia de Montecubeiro, as cales presentan o seguinte programa:

Venres, 16 de Setembro:

(13:30) Misa Solemne.

(14:00) Sesión Vermú amenizada polo TRÍO PASIÓN.

(22:30) Verbena ao cargo do TRÍO PASIÓN e a ORQUESTA GRAN PARADA.

Sábado, 17 de Setembro:

(13:30) Misa Solemne.

(14:00) Sesión Vermú coa ORQUESTA VERSALLES.

(22:30) Verbena a cargo do DÚO LA HORA BRUJA e a ORQUESTA VERSALLES

(02:00) Sorteo de 1000€, ata que se coñeza o gañador.

- 2ª XORNADA, S.D. CASTROVERDE - C.F. FRIOL [18 de Setembro]:

Durante o Domingo, a S.D. Castroverde tratará de conseguir a 1ª Victoria da Tempada, no Campo da "Veiga do Olmo" ás 17:00h fronte ao C.F. Friol.

Castroverde puido ser Allariz...

Texto sobre un pouco do que é Castroverde e do que puido selo...publicado en Xornal por Millán Fernández:

Aquí un anaco:
O xornalista e escritor Santiago Jaureguízar dicía en 1994, nas liñas de El Progreso: “Lo más característico de Castroverde va cediendo a la ley de la gravedad. ¿Cuál es la solución? Tal vez dar el do de pecho”. Non lembro o contido exacto do artigo pero estas verbas resignadas poderían recuperarse literalmente contemplando calquera das posibilidades ás que aludía, nun dos concellos mais ricos e fermosos da zona de transición entre a Terra Chá e a Montaña lucense. Non podo saber se o autor falaba da dolosa e dolorosamente abandonada Torre da Homenaxe da súa fortaleza medieval (símbolo total do concello sobre a cal escribiu Benito Vicetto no S.XIX) ou á súa xente, ou ao seu particular panorama político.
Castroverde resiste estoicamente o transcorrer implacable dos anos, como a maioría do rural do país. Semella que nada se move. Non é amigo de cambios bruscos.
A pequena algarabía prodúcese polas mañás no núcleo da vila, ou as fins de semana cada 15 días cando hai feira local e as “pulpeiras” non dan abasto. A vida camiña “amodiño, centro urbán”. Algún movemento os domingos se xoga a esedé (SD Castroverde), na segunda autonómica, ou se hai algunha actividade no Pavillón Municipal. Pode que en calquera evento excepcional que rache coa monotonía.
A capital da provincia está a dez minutos pola estrada que parte en dous o seu corazón e que vai de Lugo á Fonsagrada. Está ben comunicado. A Mariña e A Coruña a tres cuarto de hora.
O nome da arteria principal é a Rúa Rosalía de Castro, antes do Xeneralísimo. Tamén atravesa o Camiño Primitivo que, seguindo as estrelas, chega a Compostela. Os peregrinos non tiñan onde hospedarse pero semella que nun futuro poderán facelo.
O volume de poboación diminúe incesantemente. A media de idade ronda os 52. Pode tamén que, nun futuro, a xente maior dispoña dun Centro de Día. Como mostra, un botón: en 1940 había censados 9.017 habitantes, 550 na capitalidade. No 2006 eran 3.187 e 412, respectivamente. Hoxe a cifra é menor, e continúa á baixa. Mais mortes que nacementos. Mais emigrantes que inmigrantes. Leva sendo así décadas pois é terra que escoita contos moi reais da diáspora.
A economía local xira arredor dos afanosos sectores agrogandeiro, forestal e de servizos. Hai bos sitios para comer. Noutros tempos houbo fulgor de zoqueiros, tecedoras, segadores, muiñeiros, ferreiros, canteiros...
O colexio, que goza dunhas boas instalacións, dálle vida, pero o número de cativos que ingresa nel descende cada setembro. O Centro Médico tamén é fonte de rebumbio xa que se achegan de todo o municipio e aproveitan para facer encargos ou tomarlle algo. E as fontes de auga cristalina e reparadora espállanse polas parroquias onde igrexas de estilo románico, pazos, cruceiros, petos de ánimas e restos megalíticos complementan unha paisaxe idílica e inzada de carrilleiras, prados e outeiros. O desemprego castiga, pero non se nota tanto. Os comerciantes e os labregos notan a crise menos que nas cidades.
Os invernos son duros coma croios...